Po pierwsze,  dzidziuś kąpany w tradycyjnej wanience może nie poczuć się wystarczająco trendy. Co więc zrobić, aby było nowocześnie? Wstawić malucha do wiaderka i zaproponować mu kąpiel w pozycji embrionalnej!

Wiaderko do kąpieli niemowląt (znaleźliśmy tylko jednego producenta – Tummy Tub) ma kilka ciekawych cech. Jest  przezroczyste, więc można oglądać niemowlaka z każdej strony. Podobno dzięki temu, że dziecko przybiera ułożenie embrionalne rzadziej protestuje w kąpieli. Jest ekologiczne, bo zużywamy mniej wody, oraz poręczniejsze. Na dnie znajdziecie matę antypoślizgową. Całkiem przyjemnie wygląda kiedy zamontujemy je na specjalnej podstawce. Gadżet ten bez problemu znajdziecie w polskim Internecie, między innymi na Allegro.

Inną ciekawostką są ubranka, a w zasadzie bielizna dla maluchów, która rośnie wraz z maluszkiem. Jest to idealna propozycja dla dzieci do 3 lat, która ma tylko jeden rozmiar. Ubieranie dziecka przez trzy lata w ten sam rozmiar bielizny jest możliwe! Wszystko dzięki wykorzystaniu przez włoską firmę Mebby technologii używanej przy produkcji wysokogatunkowej odzieży sportowej. W efekcie otrzymaliśmy bieliznę niemal do zadań specjalnych:)

Swego czasu podesłałam linka do tych produktów na jednym z forum internetowych dla kobiet w ciąży. Niestety propozycja nie wzbudziła zachwytu, ponieważ wciąż jesteśmy mocno przyzwyczajeni do bawełny i tylko takim ubrankom ufamy. Pomimo uprzedzeń, nowoczesna bielizna dla maluchów zbiera bardzo dobre recenzje.

Włosi zastosowali najwyższej jakości materiał, który jest bardzo elastyczny, co ułatwia ubieranie. Ciuszek się nie odkształca, tylko delikatnie wraca do swojej wielkości. Jednocześnie bez uciskania przylega do kształtów dziecka. Co to daje? Po pierwsze nie musimy co chwilę kupować nowej bielizny, a przecież taki maluch rośnie jak na drożdżach. Dodatko bielizna ta ma właściwości hypoalergiczne, przeciwzapalne i przeciwgrzybicze, co ochroni malucha przed swędzeniem, krostkami i nieprzyjemnym zapachem. Wszystko to dzięki jonom srebra, już od dawna stosowanym w medycynie. Dodam, że ubranko jest termoizolacyjne i nie ma szwów, które mogą powodować otarcia. Moja koleżanka Sylwia, która kupiła ten ciuszek naprawdę jest z niego zadowolona.

Dla wielu osób sporo kłopotów powoduje wybór prezentu, z którym tradycyjnie przychodzi się do małego człowieka. I na to jest sposób. Zapomnijcie o tradycyjnym bukiecie z kwiatów…

W tej chwili bukiety z ubranek cieszą się w Polsce coraz większą popularnością. Wyglądają bardzo atrakcyjnie, do tego są praktycznym i bardzo oryginalnym prezentem. Baby bukiet jest kompozycją ubranek niemowlęcych, które mogą być dodatkowo udekorowane sztucznymi kwiatami i liśćmi, grzechotką, czy też smoczkiem. Wszystko zależy od naszej pomysłowości.

Baby bukiet można zamówić gotowy, chociażby na Kwiaciuszki.pl lub BukietZFantazja.pl , ale możecie również przygotować go samodzielnie :) Poniżej film instruktażowy, jak sobie z tym tematem poradzić.

Koniecznie w tym miejscu muszę wspomnieć o Tomku Frymusie, założycielu grupy Castingi. Pomysł na zorganizowanie sesji wyszedł właśnie od niego. Początkowo moja rola miała się ograniczać do udostępnienia modeli ubrań. Stało się jednak inaczej i zostałam motorem całego projektu. Natomiast Tomek przez cały czas dzielnie nas wspierał. Nawet prasowanie pościeli do jednej ze scen łóżkowych szło mu doskonale! Był też wykorzystywany jako próbnik podczas ustawiania światła;)

Odzew na forum przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Sesja odbyła się 26-27 czerwca. Kilka razy zmieniałam scenariusz i jeszcze w drodze na plan szlifowałam ostatnie scenki. Cała ekipa zrobiła kawał dobrej roboty. By jeszcze bardziej rozbudzić Waszą ciekawość, obejrzyjcie kilkanaście zdjęć sesji od kulis. Reszta we wrześniu.

Wszystko zaczęło się w sobotę, wcześnie rano, u mnie w domu. Alkohole Martini dostaliśmy z XRS Nowe Media, ręcznie robione czekoladki belgijskie od Choco Art, a zegarki Timex z Omega Communication. Modelki miały zagęszczane i przedłużone rzęsy JB LASHES przez Sarę Michajłow i Paulinę Kraklio z  amore&amore. Jak machały tymi rzęsami, to aż wiatr się robił – naprawdę!:)

W sesji pojawiły się też moje projekty. Jak widzicie na poniższym zdjęciu, nie tylko pokrzykiwałam na wszystkich „szybciej, szybciej”, ale też doprowadzałam plan do stanu „na błysk”;)

Na planie miałam też ubrania ze zwycięskich kolekcji Aleksandry Kawałko i Pawła Paveau Świerczyńskiego. Młodych i obiecujących projektantów.

Paweł jak widzicie pomagał mi też na zapleczu:) Na powyższym zdjęciu delikatnie rozbraja eleganckie torby i walizki Delsey, które sprowadza Słoń Torbalski. Panów ubrała nam firma Emanuel Berg, a pomógł nam w tym Michał Linke.

Na planie pojawiły się też kilogramy biżuterii z Galerii Olissima Oli Pietruckiej, Fruit and Flowers oraz od Ewy Latały – biżuteria autorska.

Na planie nie obyło się też bez strzałów z repliki Makarowa, którą udostępnił nam Piotr Ruta. A wino musujące podawaliśmy w wiekowych kieliszkach z lat ’30, od Kasi Kochańskiej.

Na poniższej fotce możecie zobaczyć zaskoczoną minę kuriera, który w sobotni poranek dostarczył nam bukiety kwiatów z Poczty Kwiatowej od Anety Kowalskiej. Na pewno też byście mieli taką minę, gdyby Was w progu zaatakowali ludzie z kamerą i aparatami!

Helikopter pożyczyła nam firma Philipiak, dzięki pomocy Andrzeja Gnoińskiego. A limuzynę Mercedesa dostaliśmy od SIXT Pawła Kacperka.

Dzielnie walczyli z nami też na planie chłopcy z Bimoty. Rafał Roguski wraz z kolegą Tommaso Conte strzegli swojego skarbu. Z tego co wiem, kiedy robiliśmy sesję jeszcze ani jeden egzemplarz tej marki nie jeździł w Polsce. Ta sztuka była wożona na specjalnej platformie, jak królowa.

W rozpisane w scenariuszu role wcieliły się modelki z agencji Diamonds Raphael Group:
Kinga Wach i Aleksandra Teper.

Panowie to Arkadiusz Gołębiowski, znany Wam pewnie z seriali „M jak miłość” i „Teraz albo nigdy” oraz Jarek Jabłoński ze słynnej już reklamy…

O makijaże i fryzury dbali Aleksandra Chądzyńska, Agnieszka Wolska i ich asystentka Asia oraz Kuba Michalski.

Czasami też się „sie działo”:)

Zdjęcia robili…

Łukasz Marciniak

Daniel Ciosek

A o foty z backstage’u dbali…

Aleksandra Bochenek

Paweł Rowiński

Na planie mieliśmy też z kamerą Marka Bornińskiego, który zmagał się z etiudą, ale pewnie jakiś krótki backstage również uda się mu skręcić :) Już nie mogę się doczekać…

Podobno miałam asystenta;) Kiedy go nie było obok, to znaczyło, że… na pewno gdzieś dobrze bawi ;) Poznajcie Marka Gustavo Dembińskiego.

Chłopcy i ich zabawki. Z prawej Marek, który pomagał jak tylko mógł. Dostarczył nam też świetne winko na plan – Rioja 2006 Bodegas Heredad Ugarte Martín Cendoya Malvasía. Marek przyniósł też na plan okulary, w których pozował Arek. A był to nie byle jaki gadżet, bo oryginalny model Vintage B&L Ray Ban Shooter 62mm 24k Arista/Black, znany z filmu Fear and loathing in Las Vegas z Johnnym Deppem (polski tytuł filmu to Las Vegas Parano).

W sobotę nakarmiła nas Inessa Kim. Przywiozła rewelacyjne czeburieki, kanapki i grzybki marynowane (ufffff zgłodniałam). Zajadaliśmy się nimi tak, że aż uszy się trzęsły;)))

A tu możecie zobaczyć Inessę, która brała udział w ćwierćfinale konkursu – Gotuj o wszystko. Więc zapewniam Was, że to jedzonko to było COŚ.

Miejsca, które okupowaliśmy, to teren firmy Philipiak, gdzie mieliśmy rewelacyjne warunki. Bo oprócz lądowiska był wielki namiot ze stołami i krzesłami. Mariensztat… gdzie krążyliśmy limuzyną i motocyklem. W niedzielę przygotowywaliśmy się do sesji w siedzibie MSKPU, gdzie uczę i po 10.00 zrobiliśmy nalot na mieszkanie Agaty Koschmieder, mojej koleżanki projektantki (mieszkanie jest na sprzedaż, gdyby ktoś był zainteresowany, pytać), a po krótkiej przerwie wylądowaliśmy w SPA Magia Dotyku w Raszynie.

Kasia Kojdecka i panowie fotografowie przy lądowisku.

Róg Mariensztat–Sowia był nasz!

Kinga uskutecznia produkcję piany w wannie Agaty Koschmieder. Więcej piany, więcej piany :)))

Nie pytajcie mnie, co robi Arkadiusz, ale to było około 23.00 w niedzielę:PPPP

I tak, bardzo późną porą rozjechaliśmy się do domów i poszliśmy spać ;) Warto było. Niesamowite jest to, że tylu ludzi wzięło udział w tej akcji z własnej i nieprzymuszonej woli. Dzięki nim się udało… A może zgodnie z przesądem, że kobiecie w ciąży się nie odmawia, bo się zalęgną w domu myszy:) To były dwa bardzo ciekawe dni za które wszystkim, tym razem na Fashionerze, jeszcze raz serdecznie dziękuję.

Pozostaje tylko czekać na finalny produkt :)))

Na łamach niemieckiej edycji magazynu Vogue biżuteria Moniki zagrała w stylizacji Katie Mossman. Okazuje się jednak, że biżuteria to niejedyny polski akcent. Modelka, która pozowała do sesji to bardzo zdolna i doceniana w branży  Jacquelyn Jablonski. Wszystko zostało uwiecznione w przepięknej sesji zdjęciowej zapisanej szklanym okiem fotografa Sebastiana Kim’a.

Więcej zdjęć możecie zobaczyć TUTAJ. Polecam, bardzo mi się podoba. A Wam?
Trzymam kciuki za dalsze sukcesy Moniki.

Kolekcja powstała z austriackich, hiszpańskich oraz węgierskich koronek i dzianin, ptasich piór i bardzo wysokiej jakości niemieckich frędzli. Poniżej możecie zobaczyć zdjęcia w dwóch różnych klimatach. Pierwsza z sesji powstała w obiektywie Anny Tokarskiej w warszawskim klubie Herezja na Chłodnej. Druga, to efekt mojej współpracy z Vittorio Roma w klubie The Nine na Kredytowej. Już niedługo w Warszawie odbędzie się pokaz pełnej kolekcji, więc śledźcie uważnie nasz blog.

Zacznijmy niestandardowo od kilku zdjęć pokazujących kulisy sesji z Vittorio… Wszystkim za udział w sesjach serdecznie dziękuję!

***

Anna Tokarska & Joanna Misztela

Zdjęcia: Anna Tokarska
Projektant: Joanna Misztela
Modelki: Żaneta
Wizaż: Anna Gostkiewicz

***

Vittorio Roma & Joanna Misztela

Zdjęcia: Vittorio Roma.
Projektant: Joanna Misztela
Modelki: Iga Górecka, Anna Roszczyk.
Wizaż: Anna Gostkiewicz, Magdalena Meg Kowalska.
Asystent: Mateusz Ross

Fot. K.Surmacz

Jak było na sobotnich pokazach? No cóż, jakby to ująć…:) Wynudziłam się, jak śledź w śmietanie.  Jedyną kolekcję, która mnie faktycznie zainteresowała pokazała Agata Wojtkiewicz. Co prawda suknie ślubne na koniec pokazu nie były może najlepszym pomysłem, ale cała reszta naprawdę OK. Na wybiegu w roli modelki pojawiła się gościnnie Ilona Felicjańska. Na tle swoich młodszych koleżanek, wyglądała naprawdę na duuużą kobietę. Taftowa, amarantowo-pomarańczowa kreacja niezbyt na niej leżała. W całej kolekcji dało się zauważyć kobiecą sylwetkę i kilka ciekawych krojów. Co odnotowuję na plus. Tym sposobem ze wszystkich kolekcji, które widziałam w sobotę, ta zdecydowanie wypadła najlepiej, a pokaz oglądało się nam z przyjemnością. Gratulacje.

Fot. K.Surmacz

Wiem, że wszyscy namiętnie odliczali minuty do pokazu Paprockiego i Brzozowskiego. Oczekiwałam czegoś więcej, bo panowie potrafią mnie zainteresować. Tym razem nie do końca im to się udało. Stylizacje na mokre nimfy, choć już nie tak nowe na wybiegach, na tle innych wyróżniały się na plus. Rozczarowały mnie kroje i znalazłam kilka niespójności. Natomiast dobrze wypadły futra, w formie płaszczy, kamizelek… Nawet bardzo mi się podobały. Z tego co wiem, to naturalne lisy. No cóż, kwestia wyboru. Następnym razem proponuję naturalne futra zastąpić zamiennikiem z plastikowych butelek. Wysokogatunkowy PET przepięknie podrabia naturalne futro i wizualnie jest praktycznie nie do odróżnienia. Byłoby ekologicznie i etycznie Panowie. Tak czy inaczej, bardzo mi się podobały:)

Fot. Łukasz Szeląg

Na koniec sobotnich pokazów rarytasik – kolekcja domu mody Eymeric Francois. Pokaz rozpoczął się z aż godzinnym poślizgiem!!! Ktoś mnie zaraz posądzi o to, że jestem wyjątkowym złośliwcem, ale uwierzcie, że bałam się spojrzeć na widownię. Chyba jedynie Kenzo zachował po japońsku kamienną twarz. Pani, której nazwiska nie wymienię, siedząca przede mną w pierwszym rzędzie wręcz przysypiała. Momentami myślałam, że spadnie z nudów z krzesła, choć muzyka dudniła niemiłosiernie. Widoczne na ustach widowni pytanie „What a F..ck”, rozbrajało mnie szczerością. Kolekcja bardzo nierówna. Było owszem kilka ciekawych kreacji, ale ogólnie całość bardzo chaotyczna – od romantyzmu po modele w stylu „bij i gwałć”;) Gotycko-rockowy styl, do którego próbował przekonać Eymeric Francois, miał pokazać nam modę przez duże M. Obawiam się , że mimo iż jesteśmy głodni mody wysokich lotów, ta kolekcja wyjątkowo nas rozczarowała. Poniżej kilka ciekawszych modeli.

Więcej zdjęć z pokazu na Lula.pl

Zdecydowanie większe  i pozytywne emocje wzbudził we mnie piątkowy konkurs o Złotą Nitkę. Oglądałam go dzięki wirtualnej relacja na żywo, na portalu moda.com.pl. Laury zgarnęły: Karolina Gleguła – kolekcja „Liquid” – ASP w Łodzi. Jury Medialne nagrodziło kolekcję „Echo” Anety Zielińskiej z SAPU w Krakowie. W kategorii Premiere Vision zwyciężyła Kamila Gawrońska-Kasperska (kolekcja „Metropolis”, MSKPU w Warszawie), która dostała Złotą Nitkę od Jury Kreatorów i Jury Medialnego. Kolekcję Kamili komplementowali Kenzo i Jacyków. Mnie też przypadła ona do gustu, tym bardziej, że znam potencjał tej młodej projektantki. A jak Wam się podoba?

Fot. Bartek Sejwa

Niedzielę spędziliśmy w Manufakturze na wykładach organizowanych w TW Moda Forum Concept Store. Tam też przeprowadziliśmy dla Was wywiad z Antonio D’Amico. Cała instalacja concept store była bardzo ciekawa. Poza tym można było z bliska pooglądać ubrania, buty i dodatki projektantów, którzy pokazywali się na Złotej Nitce. Antonio podczas swojego wykładu mówił o komponowaniu kolekcji sklepowych. Myślę, że nie powiedział niczego nowego w tym temacie. Byłam też ciekawa, co powie OSA. I tu przeżyłam małe rozczarowanie, bo gdybym była na poziomie modowego żółtodzioba,  to może udałoby się jej mnie czymś zaskoczyć. A przecież były to wykłady dla ludzi z branży, którym te tematy nie są obce. Choć czuję niedosyt, to muszę przyznać, że słuchało się ich miło, a prezentacje były na dobrym poziomie. Na koniec weekendu w Łodzi obejrzeliśmy wystawę katedry obuwia ASP w Łodzi. Buty ze skorupek od jajek zapadły mi najbardziej w pamięci:)

Tradycyjnie, jak na tego typu imprezach, ilość propozycji ubrań dla kobiet była niesamowicie duża. Panom pozostało oglądanie pięknych modelek, bo mody męskiej na II Fashion Week Poland było jak na lekarstwo. Czekamy już na przyszłoroczną imprezę i trzymamy kciuki za organizatorów.

Antonio D’Amico z Gianni Versace

Fashioner.pl: Jesteś pierwszy raz w Polsce. Jak odbierasz to, co pokazują nasi projektanci w Łodzi?

Antonio D’Amico: Pojawienie się w Polsce na Fashion Week dało mi ogromną energię, ponieważ zobaczyłem początek pewnego nowego procesu. Tak samo było u nas, we Włoszech jakieś 20 lat temu. Jesteście w miejscu, w którym kreatywność jest mocno zakorzeniona w przeszłości. Mówię tutaj o inspiracjach punkiem, grungem i o starych pomysłach z końca lat 80tych. Według mnie, jest to jak najbardziej OK., zwłaszcza na nadchodzący sezon.

Fashioner.pl: Jaki jest we Włoszech stereotyp polskiej mody i jak ją oceniasz na żywo?

Antonio D’Amico: Widzę, że młodzi ludzie z Polski wybierają modę kierowaną specjalnie dla nich. Po prostu młoda moda dla młodych. Oczywiście, słyszałem we Włoszech o stereotypie polskiej mody ulicznej i to się potwierdziło, kiedy zobaczyłem witryny tutejszych sklepów. Tym stereotypem jest stara klasyka, która momentami jest wręcz passe. W Polsce, co zauważyłem, wciąż budzi ona duże zainteresowanie i można ją znaleźć w sklepach.

Fashioner.pl: Włoskie wzornictwo jest bardzo cenione na Wschodzie. Czy według Ciebie nasz rynek jest podobny do rosyjskiego?

Antonio D’Amico: W modzie Rosjanie mają skłonność do przesadzania w swoich stylizacjach, w których jest duży przesyt. Nie przepadam za tym. Uważam, że w Polsce jest więcej dobrego stylu, z którego można korzystać.

Fashioner.pl: Co mógłbyś podpowiedzieć naszej branży, by mogła odnieść komercyjny sukces?

Antonio D’Amico: Jedyną rzecz jaką musi zrobić polski rynek mody, to uwierzyć w potencjał młodych projektantów. Dać im możliwości pracy, pomoc w zrównoważeniu nutki szaleństwa z tym, co należy nosić. Trzeba być kreatywnym, ale w taki sposób, aby w naszych projektach chciała chodzić ulica. Niestety nie wszystko, co jest kreatywne da się sprzedać. Siłą mody włoskiej jest właśnie to, by ubrać wszystkich, a nie tylko małą grupę.

Fashioner.pl: W swoich stylizacjach nie ograniczasz się do samych ubrań. Korzystasz z wielu dodatków, niekoniecznie zaprojektowanych przez Ciebie. Jak widzimy ważnym elementem są nakrycia głowy.

Antonio D’Amico: Od kilku sezonów kapelusz na kobiecej głowie częściej pojawia się w propozycjach projektantów. A jest to element, który przy szyku i prostocie reszty kreacji daje efekt glamour. Oczywiście noszenie kapeluszy to sprawa indywidualna. Jeżeli ktoś się źle czuje z nakryciem głowy, to nie powinien go nosić. Trzeba podkreślić, że kapelusz to dodatek, który obecnie jest bardzo polecany, zarówno przez projektantów z Paryża jak i Mediolanu.

Na zdjęciu stylizacje Antonio D’Amico z wykorzystaniem między innymi jego projektów dla domu mody Versace (jesień-zima 09/10).

Na dzień dobry załóżmy wygodne cichobiegi Adidasa, do tego bluzę Femi Pleasure i fruuu na kolejne zakupy… Pod pachą koniecznie zielona, soczysta torba Egg.

Jeżeli same decydujecie, czym pachnie Wasz facet i kusi Was by pachnieć tak samo, proponuję unisex CK One Summer. Aż trudno mi uwierzyć, ale ten zapach jest już w sprzedaży od 16 lat!

Skoro zakupy zrobiłyśmy na sportowo, to wieczorem musimy zasygnalizować swoją sztamę z królem kolorów seksowną sukienką albo trenczem z Simple. A co będziemy sobie żałować;) Co do dodatków, do energetycznej stylizacji dorzucam swoje projekty biżuterii – pierścionek i naszyjnik z zielonym jadeitem, kryształkami Swarovskiego i jaskrawo farbowanymi na zielono perłami. Osobno albo w duecie zasygnalizują, że nie boimy się przepychu.

W tym wszystkim nie możemy zdradzić naszego zielonego ulubieńca… Popijając mojito zaprośmy cieplejszą pogodę przynajmniej do naszej głowy. Udanej Majówki!

Przepis na Mojito

50 ml białego rumu
sok z 1 limonki
1 łyżeczka cukru, najlepiej brązowego, ale może też być biały
woda sodowa
świeża mięta
lód

Projekt: Paulina Bojór

W tym roku młodzi projektanci z Polski nie odnieśli żadnych sukcesów. A szkoda, bo mamy bardzo dobre kolekcje i nie odbiegamy poziomem od reszty Europy. Natomiast z żalem muszę przyznać, że młodzi projektanci z Warszawy popełnili zawodowe seppuku podczas prezentacji naprawdę ciekawych projektów. I choć ich kolekcje zdobiły prezentacje oraz prasowe zapowiedzi imprezy, to na wybiegu już się nie obroniły. W takich chwilach już nie ma znaczenia to, że główny organizator imprezy poklepuje cię po ramieniu mówiąc, że Polska prezentuje świetny poziom.

Projekt: Nina Królikowska

Projekt: Joanna Jachowicz

Projekt: Marta Cudnik

Wśród błędów, które pojawiły się nie tylko przy polskich kolekcjach były między innymi gołe nogi do grubych tkanin, brak stylizacji i dodatków. Na wybiegu pojawiły się też kolekcje, których nigdy bym nie zaakceptowała, bo uważam, że lepiej pokazać mniej, niż prezentować coś, co wzbudza wśród jury konsternację. Inna moja refleksja… Niektórzy projektanci zupełnie nie rozumieją dyscyplin, w których startują… Bo jak można wstawić kolekcję zupełnie zwykłych ciuszków, tyle tylko, że ekspresyjnie ozdobionych ręcznymi malunkami do kategorii awangarda? Podskakujące modelki, choć próbowały wprowadzić więcej dynamiki na tle chodzonych pokazów, i tak w niczym tej kolekcji nie pomogły. Ciuszki były nadal tylko zwykłymi ciuszkami i daleko im było do prawdziwej awangardy.

Pierwsze miejsca w swoich kategoriach zajęli:

Awangarda:  Inga Taurina (Łotwa) za kolekcję “IR-ON-LINE”.

Industrial pret-a-porter: Peeter Rasta (Estonia) z kolekcją “Live Well”.

Artistic pret-a-porter: Vilius Venckevicius (Litwa). Kolekcja “Body Transformations”.

Ciekawie może być również, kiedy projektanci startują w konkursach o profilu eko, gdzie wymogiem jest użycie materiałów wtórnych z domowych odpadków. I co się dzieje? Nie uwierzycie…

Jeszcze przed wyjazdem na Łotwę byłam jurorką w konkursie Śmieć – deaktywacja. Odpowiedzią na zadany temat były kreacje z worków na śmieci i gumowych rękawiczek. Tyle tylko, że worki ktoś dopiero co oderwał z rolki, a rękawiczki przyniósł chyba prosto z osiedlowej apteki. Bez komentarza. Na szczęście nie wszyscy uczestnicy eko konkursu zajęli się produkcją śmieci. Spora część osób przetworzyła faktyczne odpady, dając im nowe życie.

Wygrały drobiazgi z zawleczek od puszek, dzierganki z reklamówek i ubrania „ze starego coś nowego”.

Projekt: Magdalena Dubiel

Projekt: Agata Pilip

Projekt: Katarzyna Borek

Mi spodobało się jeszcze kilka innych projektów. Dwa z nich widzicie poniżej.

Projekt: Barbara Koczur

Projekt: Iwona Szafrańska

Pamiętam, jak jeszcze kilka lat temu z trudem zdobywało się newsy o imprezach dla młodych projektantów. Informacje docierały głównie do szkół, które z różnym skutkiem przekazywały wiadomości dalej, albo publikowane były w gazetach, które człowiek nie zawsze czytał. Kiedy więc teraz patrzę z perspektywy projektanta z dużym doświadczeniem i jurora to żałuję, że za moich czasów nie miałam łatwego dostępu do internetu, który jest kopalnią wiedzy o zbliżających się konkursach. Zajrzyjcie chociażby pod dwa adresy: Sophisti i Konkursy Kreatywne.

Na marginesie… dzięki za zainteresowanie blogiem i obiecujemy, że w najbliższych tygodniach znacznie przyspieszymy produkcję newsów;)

Konkursem zainteresowałam się między innymi dlatego, że wśród nagrodzonych są moi studenci z MSKPU. Wśród nich Aleksandra Kawałko – bardzo zdolna i dobrze zapowiadająca się projektantka. W konkursie Timexa zdobyła pierwsze miejsce w kategorii „Amator”.

W tej kategorii, Ola dzieliła podium z Grzegorzem Zielińskim (praca poniżej). Wiem, ile czasu kosztuje wyprodukowanie takiego rysunku, więc tym bardziej wielkie gratulacje!

Pierwsze miejsce w kategorii „Profesjonalista” zdobył duet Paulina Połoz i Karolina Biadasz, absolwentek ASP w Łodzi. Osobiście ich praca mi się nie podoba. Widziałam w tej kategorii zdecydowanie lepsze projekty. Niestety jury… No właśnie, sama od czasu juroruję i wiem, jak trudno o kompromis, kiedy każdemu podoba się coś innego;) Ciekawe, czy jury miało dużo wątpliwości przy wyborze zwycięzcy w tej kategorii?

Jury dodatkowo wyróżniło 10 prac. Mi najbardziej przypadły do gustu projekty…

• Magdaleny Kocel-Nowakowskiej

• Katarzyny Konieczki (byłej studentki MSKPU). Przy okazji zobaczcie Dodę w zaprojektowanym przez Kasię gorsecie.

• Magdaleny Śmielak, która dostała specjalne wyróżnienie od Newsweek’a.

• Karoliny Jasek (studentki MSKPU).

• Bogny Hamryszczak

• Hanki Podrazy i Dawida Hady

Więcej zdjęć możecie zobaczyć na stronie konkursu Czas Inspiracji.

Dwa powyżej sfotografowane kubeczki to fragment większej kolekcji. Co ciekawe, jak na tak oryginalny gadżet nie są drogie. Ich cena zaczyna się od £7. Cała kolekcja nie jest aż taka piękna, ale w większości są w niej naprawdę ładne wzory.

Kubek jest dobry do herbaty lub kawy, ale w przypadku wysokoprocentowych napojów koniecznie musimy już sięgnąć po kryształy. To też można zrobić w niebanalny sposób. Wystarczy wyposażyć swój domowy barek w kieliszki w kształcie damskich szpilek, zaprojektowane przez Christiana Louboutina.

…no i jak to u Louboutina, obowiązkowo czerwona podeszwa;) Ze szpilki pije się trzymając za 14cm obcas ze słoweńskiego kryształu, a szampan leje się nam z pięty wprost do ust. Ten erotyczny motyw był znany w buduarach kurtyzan XIX-wiecznej Francji, gdzie picie z pantofelka ukochanej było wręcz afrodyzjakiem! Czyżby był to gadżet zaprojektowany z myślą tylko o panach? Seria jest limitowana, więc trzeba się śpieszyć.

Natomiast u Marksa i Spencera można kupić likier czekoladowy w bardzo oryginalnej szpilko-butelce, na przykład jako prezent, zamiast kolejnej bluzeczki.

Dwulitrowy szklany but to już propozycja dla amatorów piwa. Niestety nie wygląda on już tak bardzo designersko jak poprzednie propozycje. Od tego z czego pijemy zależy wiele. Dlatego każdy z nas ma swój ulubiony, modny kubek. No chyba, że jesteśmy w sytuacji bez wyjścia i nie mamy pod ręką żadnego naczynia. Wtedy nie zapominajcie o butach – jak ci dwaj na zdjęciu z Oktoberfest;)